Lientje Kruysse (1858–1937)
Geboren en getogen in Amsterdam, zet Lientje Kruysse zich al jong in voor arme zieken. Ze heeft een vader die apotheker is en via hem komt ze in contact met ziekenzorg en verpleging.Al snel weet Lientje Kruysse dat ze verpleegster wil worden. Haar familie vindt dit volstrekt ongeschikt voor een jonge dame van nette komaf. Wel mag zij in 1886 als lerares naar Engeland om les te geven in Frans. In die tijd ziet ze dat verplegen in Engeland al een echt vak is en vanaf dat moment wil ze alleen nog maar verpleegster worden.
Terug in Nederland begint ze in 1889 met de opleiding tot verpleegster in het academisch ziekenhuis in Leiden. De diensten van leerling-verpleegsters zijn zwaar, zo merkt zij al snel. Haar hoofdzuster is in Engeland opgeleid en regeert met strenge hand de afdelingen. In Engeland stond de verpleging in grote ziekenhuizen, maar ook in de wijkverpleging op een hoog niveau. Dat was ook wat Lientje Kruysse wilde en ze verruilt Leiden voor Edinburgh. Daarmee krijgt ze de kans van haar leven en maakt al snel deel uit van een korps van zeer goed opgeleide verpleegsters. Ze haalt daar ook haar wijkverpleegstersdiploma, waarna ze teruggaat naar Nederland om ook hier de wijkverpleging op te zetten.
Adjunct-directrice in Amsterdam
Dan krijgt Lientje Kruysse in 1896 de kans van haar leven, wanneer ze gevraagd wordt adjunct-directrice van het Wilhelmina Gasthuis in Amsterdam te worden. Ze volgt daar de beroemde Anna Reynvaan op en ze twijfelt geen moment om dat de doen. Deze functie zal ze tot 1905 met veel succes uitoefenen. Het is haar taak om, samen met de geneesheer-directeur, het ziekenhuis financieel zuinig te beheren. Maar ze is vooral bezig om de leerling-verpleegsters aan te nemen, te begeleiden en te instrueren. Op 46-jarige leeftijd gebeurt dan toch nog waar ongehuwde vrouwen in die tijd op hopen, namelijk een huwelijk. In 1905 stopt ze met werken en trouwt ze met de heer De Bussy.
Op de bres voor professionalisering
Ondanks haar huwelijk, blijft Lientje de Bussy Kruysse, zoals ze dan officieel heet, actief in de wereld van de verpleging. Ze richt zich daarbij volledig op de professionalisering van de wijkverpleging. Zij vindt vooral dat wijkverpleegsters beter voor het werk toegerust moeten zijn. Wijkverpleegsters hebben kennis nodig over de inhoud van hun werk en ze moeten weten wat hen in de wijk te wachten staat. Ook is ze altijd bezig om de positie van verpleegsters te verbeteren.Het is dan ook niet zo gek dat juist zij in 1928 de eerste presidente van de net opgerichte Nationale Bond van Verplegenden wordt.
Leerboek
Haar naam is ook onlosmakelijk verbonden met een leerboek voor verpleegsters. Hiermee is ze een van de eerste verpleegsters die een handboek over verplegen heeft geschreven. ‘Ziekenverpleging, Practische en Ethische wenken’ bevat de uitgewerkte aantekeningen van de cursussen die zij aan leerling-verpleegsters heeft gegeven tijdens haar werkzame periode in het ziekenhuis. Het doel van dit leerboek was om verpleegsters beter voor te bereiden op het lastige werk in een ziekenhuis. Het leerboek, gedrukt in de drukkerij van haar echtgenoot, is meteen een groot succes en heeft vele drukken gekend.
Florence Nightingale | Anna Pauline Reynvaan | Lientje de Bussy Kruysse | Aafke Gesina van Hulst
print pagina
