Verpleegstersdiploma
Tal van particuliere en kerkelijke organisaties hielden zich bezig met het opleiden van verpleegsters en ieder kreeg ook een ander diploma. Het duurde dan ook niet lang voordat er stemmen opgingen om aan deze verwarrende situatie een eind te maken. In 1911 bracht de Gezondheidsraad een rapport uit over de verpleegstersopleiding, waar in zij stelde dat deze nodig aan verbetering toe was. Zij stelde voor om particuliere scholen te stichten die door de staat ondersteund moesten worden. De Nederlandsche Bond voor Ziekenverpleging, opgericht in 1893, was het niet met dat advies eens. In 1914 stelde zij een commissie in die zich bezig moest houden met de wenselijkheid van Staatsbemoeienis met de opleiding en het examen van verplegenden. In 1916 kwamen zij met een rapport, waarin zij pleitten voor één diploma en insigne. Op 3 mei 1921 kwam er met de Wet op de Ziekenverpleging een wettelijke regeling voor de opleiding, het examen en het diploma. En er kwam een nieuw overheidsinsigne.In de Wet van 1921 werd de mogelijkheid gecreëerd om aantekeningen op het diploma in te stellen welke door het ministerie erkend moesten worden. In de loop van de jaren erna werden de Kraamaantekening, de Wijkaantekening en de Kinderaantekening op het A-diploma ingevoerd. Als verpleegsters zo’n aantekening behaalden, werd dat ook op het insigne kenbaar gemaakt. Voor de Kraamaantekening kwam op het diploma-insigne een ooievaar, bij de Wijkaantekening vier vlakjes en bij de Kinderaantekening twee zilveren puntjes. Je moest het laten aanbrengen van die tekens wel zelf betalen trouwens.
print pagina
